การเรียนรู้ภาษาอังกฤษนอกห้องเรียนผ่านกระบวนการวิชาการรับใช้สังคม

  • พัชรี อิ่มศรี

Abstract

งานวิจัยชิ้นนี้ได้ศึกษาการการเรียนรู้ภาษาอังกฤษนอกห้องเรียนผ่านกระบวนการวิชาการรับใช้สังคมของนักศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิชาภาษาอังกฤษ จำนวน 22 คน ที่เข้าร่วมทำกิจกรรมเสริมทักษะภาษาอังกฤษให้กับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยมีวัตถุประสงค์หลักคือ  (1) เพื่อศึกษาถึงปัญหาในการใช้ภาษาอังกฤษของนักศึกษาที่เข้าร่วมโครงการวิชาการรับใช้สังคม และ (2) เพื่อศึกษาถึงพัฒนาการการแก้ไขปัญหาภาษาอังกฤษหลังเสร็จสิ้นโครงการ โดยการวิจัยครั้งนี้เก็บรวบรวมข้อมูลด้วย (1) วิธีการเชิงปริมาณ สำหรับพัฒนาการด้านการออกเสียงภาษาอังกฤษของนักศึกษา โดยมีการทดสอบก่อนและหลังการเข้าร่วมโครงการ และ (2) วิธีการเชิงคุณภาพด้วยการเปรียบเทียบข้อผิดพลาดในการใช้ภาษาอังกฤษของนักศึกษาที่ตรวจพบในช่วงที่นักศึกษาเตรียมกิจกรรมเพื่อนำไปสอนให้กับนักเรียนชั้นประถมศึกษาและพัฒนาการของการแก้ไขข้อผิดพลาดดังกล่าวหลังเสร็จสิ้นโครงการ ผลการวิจัยพบว่า (1) หลังเสร็จสิ้นโครงการ นักศึกษามีผลการทดสอบการออกเสียงภาษาอังกฤษที่ดีขึ้น และ (2) นักศึกษามีการปรับปรุงและแก้ไขจุดผิดพลาดทั้งด้านคำศัพท์ การสะกดคำและด้านไวยากรณ์ โดยปัจจัยหลักที่ทำให้นักศึกษาสามารถแก้ไขข้อผิดพลาดเป็นเพราะนักศึกษาต้องฝึกฝนตนเองจนสามารถเป็นตัวอย่างที่ถูกต้องให้กับนักเรียนชั้นประถมศึกษาได้ และในการเตรียมกิจกรรมให้กับนักเรียน นักศึกษาได้เห็นตัวอย่างจริงของการใช้ภาษาที่ถูกต้อง  ทำให้เกิดการฝึกฝนและเรียนรู้จริงนอกห้องเรียนจนนำมาสู่พัฒนาการที่ดีขึ้นในการใช้ภาษาอังกฤษ